Doorgaan naar hoofdcontent

Boottocht naar de Skelligs

Als unieke plekken al moeilijk te bereiken zijn, dan zeker de Skelligs.Vanaf een verre uithoek aan de Ierse kust gezien zijn het twee kleine rotspuntjes die uit de Atlantische Oceaan steken. De linker rots wordt simpelweg Little Skellig genoemd (of Sceilg Bheag in het Gaelic) en het is de broedplaats voor meer dan 20.000 Jan van Genten. De rechter rots is Skellig Michael (of Sceilg Mhichíl). Het is de grootste van de twee en broedplaats voor meer dan 4.000 Papegaaiduikers. Maar Skellig Michael blijkt nog meer in petto te hebben...

Op een heldere dag zijn de Skelligs vanaf land goed te zien.
De Skelligs gezien vanaf de Ring of Kerry
Little Skellig (links) en Skellig Michael (rechts)
Op de dag dat we met een bootje meegaan is er een laaghangende bewolking. We stappen op bij een pier met twee vervallen huizen even buiten Ballinskelligs en varen de oceaan op. Lange tijd is er niets te zien en stomen we langzaam op over een rustige maar diep deinende zee. Af en toe vliegt er een Jan van Gent voorbij. Na een uurtje varen doemt eindelijk Little Skellig op uit de mist. En dan komt geen eind aan de Jan van Genten. Ze zweven boven onze hoofden en duiken als projectielen de zee in om te vissen. Op Little Skelligs zitten ze met duizenden opeen gepakt.

De Jan van Genten laten een kakofonie aan geluiden horen

Rust zit er niet in deze grote vogels, voortdurend zijn ze bezig met elkaar en de omgeving

We varen door en even later stappen we af op Skellig Michael. Op één van de twee toppen is een voormalig klooster te vinden. Overal op het eiland hebben monniken trappen gemaakt.

Skellig Michael met de verweerde trappen die van boven naar beneden te volgen zijn.
Wij nemen een veiliger route die uitkomt op een middenplateau: Christ's Saddle.

Christ's Saddle is de overloop tussen de twee toppen.
Uitzicht op twee Beehives over de kleine begraafplaats van het klooster.

Van Christ's Saddle gaat het verder omhoog naar het oude klooster. Hier staat een gids die een korte geschiedenis uiteenzet van de bewoning van het eiland. De tijd vliegt om en we moeten weer afdalen naar de boot.

Tijdens de wandelingen naar boven en beneden zijn we omgeven door Papegaaiduikers. Erg schuw zijn ze niet. Helaas hadden we maar twee uur de tijd voor de boot weer terug voer want ik had hier wel twee hele dagen willen blijven...

Nestmateriaal genoeg...

Bij Christ's Saddle is het een komen en gaan van papegaaiduikers.

De landing wordt ingezet
En een portretje tot besluit









Reacties

Populaire berichten van deze blog

Poollicht in Nederland

* foto's aangevuld op 29-03-2017
Poollicht ontstaat bij veel zonneactiviteit. Het is nu 2017 en we zitten daarmee in het dal van een 11-jarige cyclus waarin de zonneactiviteit toe en afneemt. Gemiddeld zijn er ongeveer 7 kansen per jaar om in Nederland en België wat te zien. Maar in piekjaren kan het vaker zijn, zo werd er in Duitsland in 2012 wel 21 keer een melding gemaakt.

Waar en wanneer moet ik kijken?
Een paar dingen zijn belangrijk.
Planning vooraf: als de zon een plasmawolk uitstoot (een Coronal Mass Ejection of CME) dan duurt het nog een tot drie dagen voordat het bij de aarde aankomt en poollicht veroorzaakt. Houd hiervoor websites als spaceweather.com en swpc.noaa.gov in de gaten. Het WSA-Enlil model rekent door wanneer de zonnewind of CME de aarde treft.Als het zover is dat er wat te zien zou moeten zijn dan wordt dat aangegeven op websites als poollicht.info en poollicht.be.Op het noordelijk halfrond ontstaat poollicht in een dikke band rond de noordpool. Omdat Nederlan…

Mist in de Oostvaarderplassen

Het is december en al dagen lang mistig weer. Maar dat mag de pret niet drukken om op een ochtend foto's te maken met zwager Lourens. De mist maakt alles lekker mysterieus.



We besluiten ons vooral te richten op de Konikpaarden. Deze morgen zijn ze alleen maar aan het grazen en dat levert weinig interessante plaatje op. Er is één exemplaar dat wel erg aan mensen is gewend en dat komt leuren om suikerklontjes of zo iets.



Als we geen snoep blijken te hebben zijn we van hem af en kunnen we verder gaan met het fotograferen van de rest van de familie.

In de mist is het allemaal nogal vredig en vaag.



Op de terugweg  zien we nog een Grote Zilverreiger rondvliegen. We struinen nog even door het gebied De Driehoek maar dat levert weinig fotomateriaal op. Het is allemaal erg grauw en grijs, maar hoort bij de dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw.






Dorus

Je kan ver van huis op walvissafari gaan, maar het kan ook anders. Want deze hele week zwom er een jonge bultrug in de haven van Den Helder. Wat een apart gezicht als die enorme rug zo dichtbij uit het water komt!




Het dier trekt het nodige bekijks en heeft het blijkbaar naar zijn zin. Iemand heeft verzonnen dat hij (of zij) Dorus mag heten.