Doorgaan naar hoofdcontent

De wrange vismarkt van Awassa

Op zo'n 270 km ten zuiden van Addis Abeba ligt het prachtige meer Awassa. Naast nijlpaarden herbergt het meer erg veel vis waar diverse vogelsoorten op af komen. Het doet allemaal nogal onontdekt aan en het paradijselijke Awassa heeft alle potentie om uit te groeien tot een toeristische hotspot.

Maraboe's verzamelen zich aan de waterkant van meer Awassa

De Maraboe is verwant aan de Ooievaar

De bonte ijsvogel laat zich tot op een paar meter afstand benaderen...

...en het vissen gaat dan gewoon door.

Plotseling strijkt er een meer vertrouwde ijsvogel neer op een meter
voor mijn lens! Even plotseling is ze ook weer vertrokken.

Zelfs de zeearend laat zich hier regelmatig zien.


Maar vogels zijn niet de enige vissers op het meer. Ook mensen zijn gek op Tilapia, Meerval en andere vissoorten. Maar het staat er slecht voor met de visstand. De Tilapia's die nu nog worden gevangen zijn drie keer zo klein als de vissen die jaren geleden werden gevangen.


Vissers en Maraboe's werken hier zij-aan-zij
De netten komen uit China en de kwaliteit schijnt niet zo best te zijn.
Wel even opletten waar de vangst blijft.


De vis die hier aan land komt wordt meteen verwerkt en verhandeld op de zwarte markt. Overal pruttelen pannen om vissensoep te maken, maar het grootste deel van de vangst is niet voor menselijke consumptie bedoeld.

Deze jongens kijken je nog even aan.
Normaal ben ik dol op vissoep, maar vandaag heb ik niet zo'n eetlust.

Een als je dan rondloopt op deze kleurrijke markt valt het op hoeveel kinderen hier werken. De twee jongens die hun netten schoonmaken hebben het nog niet eens zo heel erg slecht getroffen.


Zodra ze me zien beginnen ze gekke bekken te trekken....
Een aantal jongetjes heeft hier een baantje gevonden waarbij ze de vis van de huid scheiden. Ze doen dat door hun tanden in de rauwe vis te zetten en dan de huid los te trekken. Hier komt een stofje bij vrij dat verslavend werkt. Voor 450 vissen krijgen ze ongeveer een euro, te weinig om van rond te komen. Door de verslavende werking is dit een vorm van kinderarbeid waaruit het moeilijk is los te komen.

Het stinkt hier letterlijk en figuurlijk.
Bij het scheiden van vis en huid komt een verslavend stofje vrij.
De ingewanden en vissenogen worden door dit jongetje systematisch
bij elkaar gelegd, het is een misselijkmakend tafereel.
Hoewel hier best volwassenen aan het werk zijn zie je alleen bij
de jongsten dat de handen en mond met schubben zijn bedekt.
We hebben misschien een half uurtje rondgelopen en zijn vertrokken met een wrange smaak in de mond. Ethiopië blijkt niet het land te zijn van opgezwollen buikjes en uitgemergelde kinderen. Die beelden uit mijn jeugd hebben plaats gemaakt voor nieuwe gezichten en ontmoetingen.

Op de markt werden we gevolgd door een jochie dat niet aan werk was. Zijn ogen vertellen dat hij dingen heeft gezien die kinderen niet horen te zien. Zijn broekje was zo versleten dat het zitvlak er niet eens meer in zat. En toch verschijnt er op raadselachtige wijze een glimlach op het gezicht van zo'n jochie. Het is een van die gezichten dat ik niet meer kwijt raak...

Hij hield zijn hand niet op. Hij zei niet "give me money".
Hij liep rond in rafelige lompen. Want voor toekomst heeft deze jongen?

Het doel van de reis naar Ethiopië was om de armsten van de armsten te vinden. Ik heb de reis gemaakt met de stichting Dorcas en ik heb gezien dat ze er in slagen om aan de absolute onderkant van de samenleving vastgelopen mensen te helpen. Voor kinderen hebben ze een sponsorproject. Hiermee kan een kind weer gewoon kind zijn en lekker spelen, ze leren wat hygiëne is en gaan weer naar school. Ook sprak ik een Ethiopische kinderpsycholoog die ze helpt om traumatische ervaringen en depressies te boven te komen.

Weer terug in Addis Abeba bezochten we een kinderontwikkelingsproject. Midden in de sloppenwijken ontmoetten we een paar honderd uitgelaten kinderen. Ze wilden allemaal wel op de foto (dus ik had veel werk). Ik beperk me tot een meisje waar ik blij van wordt. Voor mij staat ze symbool voor een nieuwe toekomst van een prachtig land.

Na een moeilijke start heeft deze jongedame weer perspectief op een schitterende toekomst.















Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Poollicht in Nederland

* foto's aangevuld op 23-09-2017
Poollicht ontstaat bij veel zonneactiviteit. Het is nu 2017 en we zitten daarmee in het dal van een 11-jarige cyclus waarin de zonneactiviteit toe en afneemt. Gemiddeld zijn er ongeveer 7 kansen per jaar om in Nederland en België wat te zien. Maar in piekjaren kan het vaker zijn, zo werd er in Duitsland in 2012 wel 21 keer een melding gemaakt.

Waar en wanneer moet ik kijken?
Een paar dingen zijn belangrijk.
Planning vooraf: als de zon een plasmawolk uitstoot (een Coronal Mass Ejection of CME) dan duurt het nog een tot drie dagen voordat het bij de aarde aankomt en poollicht veroorzaakt. Houd hiervoor websites als spaceweather.com en swpc.noaa.gov in de gaten. Het WSA-Enlil model rekent door wanneer de zonnewind of CME de aarde treft.Als het zover is dat er wat te zien zou moeten zijn dan wordt dat aangegeven op websites als poollicht.info en poollicht.be.Op het noordelijk halfrond ontstaat poollicht in een dikke band rond de noordpool. Omdat Nederlan…

Hyperfocale afstand

Stel dat je een foto wilt maken van een landschap met veel diepte. Hoe vertel je dan aan je camera dat alles scherp in beeld moet komen?
Je kan natuurlijk het diafragma dichtknijpen. Maar een kleine lensopening (groot F-getal) laat weinig licht door en de sluitertijden zullen toenemen.  Soms is dat geen optie zoals bij low light fotografie (poollicht) of wanneer je bewegingsonscherpte wil voorkomen. Een ander nadeel van een kleine lensopening is dat stof op de sensor zichtbaar wordt. En ook al knijp je het diafragma dicht, je moet nog steeds ergens op scherpstellen.


Paard in het winterse landschap van Myvatn, IJsland. Het vlekje boven het paard is een stofje op de lens en zichtbaar wegens het diafragma van f/16. (Canon EOS 450D, EF-S 18-55mm kitlens, 55mm, f/16, 1/50s, ISO 100)
Er is een andere oplossing, en dat is hyperfocaal scherpstellen (niet te verwarren met een hypervocaal, dat is iemand die de hele dag zingt). De methode maakt optimaal gebruik van de scherptediepte, of depth of…

Dorus

Je kan ver van huis op walvissafari gaan, maar het kan ook anders. Want deze hele week zwom er een jonge bultrug in de haven van Den Helder. Wat een apart gezicht als die enorme rug zo dichtbij uit het water komt!




Het dier trekt het nodige bekijks en heeft het blijkbaar naar zijn zin. Iemand heeft verzonnen dat hij (of zij) Dorus mag heten.