Doorgaan naar hoofdcontent

Geminiden 2012

De Geminiden zijn een meteorenzwerm die elk jaar in december is te zien. Deze vallende sterren verschijnen in het sterrenbeeld Tweelingen (Gemini) dat is te vinden een beetje "linksboven" van Orion. Je kan er een aantal dagen wat van zien, maar de piek werd op 13 december verwacht, zo ergens rond tien uur 's avonds, Nederlandse tijd.

Om niets te missen van de meteoren heb ik mijn camera op het dak gezet en met behulp van een timer elke minuut een foto gemaakt. Om 22:00 uur begon het onbewolkt maar kort na middernacht (0:45 uur) trok het dicht met bewolking. De onderstaande foto is een combinatie van vier opnamen, de eerste meteoor is van 23:33 en de laatste van 00:03 uur.

Geminiden meteoren: elke meteoor is afzonderlijk gefotografeerd.
Vier meteoren samengevoegd in één afbeelding. De straatverlichting was wat hinderlijk en veroorzaakt de groene lensflare rechtsonder in de hoek..
(Canon EOS 450D, Tokina AF 12-24mm, 12mm,  f/4.0, 25s, ISO 1600)

Nog wat technische details:
  • Voor astrofotografie gebruik je lange sluitertijden. De vuistregel is dat je bij een groothoeklens tot 30 sec kan gaan voordat de sterren beginnen uit te smeren. Maar met de hoge resoluties van moderne camera's moet je misschien wel uitgaan van 15 sec. Ik ben uitgegaan van 25 sec in de hoop dat een meteoor niet in tweeën wordt gesneden omdat de belichtingstijd ondertussen is verstreken.
  • Bij gebruik van hoge ISO waarden zorgen veel DSLR's voor een ruiscompensatie. Ze maken daarvoor automatisch nog een foto, maar dan met gesloten sluiter. Je bent dus twee keer de belichtingstijd kwijt voordat je een volgende foto kan maken. In mijn geval is dat dus 50 sec en daarom nam ik elke minuut een foto. Je kan deze ruiscompensatie uitzetten, maar dat heb ik dus niet gedaan.
  • In een half uur tijd heb ik vier meteoren gezien. Per minuut heb ik 25 sec belicht, dat is dus 42% van de tijd. Omgerekend is het aantal meteoren dat voor mijn lens kwam dus 19 per uur (4x2x100/42).

Hier volgen nog uitsneden van afzonderlijke meteoren.

Meteoor uit de geminiden meteorenzwerm.
De sterkste meteoor uit mijn reeks.
(Canon EOS 450D, Tokina AF 12-24mm, 12mm,  f/4.0, 25s, ISO 1600)

Meteoor uit de geminiden meteorenzwerm.
(Canon EOS 450D, Tokina AF 12-24mm, 12mm,  f/4.0, 25s, ISO 1600)

Meteoor uit de geminiden meteorenzwerm.
(Canon EOS 450D, Tokina AF 12-24mm, 12mm,  f/4.0, 25s, ISO 1600)

Meteoor uit de geminiden meteorenzwerm.
(Canon EOS 450D, Tokina AF 12-24mm, 12mm,  f/4.0, 25s, ISO 1600)



Reacties

Populaire posts van deze blog

Poollicht in Nederland

* foto's aangevuld op 23-09-2017
Poollicht ontstaat bij veel zonneactiviteit. Het is nu 2017 en we zitten daarmee in het dal van een 11-jarige cyclus waarin de zonneactiviteit toe en afneemt. Gemiddeld zijn er ongeveer 7 kansen per jaar om in Nederland en België wat te zien. Maar in piekjaren kan het vaker zijn, zo werd er in Duitsland in 2012 wel 21 keer een melding gemaakt.

Waar en wanneer moet ik kijken?
Een paar dingen zijn belangrijk.
Planning vooraf: als de zon een plasmawolk uitstoot (een Coronal Mass Ejection of CME) dan duurt het nog een tot drie dagen voordat het bij de aarde aankomt en poollicht veroorzaakt. Houd hiervoor websites als spaceweather.com en swpc.noaa.gov in de gaten. Het WSA-Enlil model rekent door wanneer de zonnewind of CME de aarde treft.Als het zover is dat er wat te zien zou moeten zijn dan wordt dat aangegeven op websites als poollicht.info en poollicht.be.Op het noordelijk halfrond ontstaat poollicht in een dikke band rond de noordpool. Omdat Nederlan…

Hyperfocale afstand

Stel dat je een foto wilt maken van een landschap met veel diepte. Hoe vertel je dan aan je camera dat alles scherp in beeld moet komen?
Je kan natuurlijk het diafragma dichtknijpen. Maar een kleine lensopening (groot F-getal) laat weinig licht door en de sluitertijden zullen toenemen.  Soms is dat geen optie zoals bij low light fotografie (poollicht) of wanneer je bewegingsonscherpte wil voorkomen. Een ander nadeel van een kleine lensopening is dat stof op de sensor zichtbaar wordt. En ook al knijp je het diafragma dicht, je moet nog steeds ergens op scherpstellen.


Paard in het winterse landschap van Myvatn, IJsland. Het vlekje boven het paard is een stofje op de lens en zichtbaar wegens het diafragma van f/16. (Canon EOS 450D, EF-S 18-55mm kitlens, 55mm, f/16, 1/50s, ISO 100)
Er is een andere oplossing, en dat is hyperfocaal scherpstellen (niet te verwarren met een hypervocaal, dat is iemand die de hele dag zingt). De methode maakt optimaal gebruik van de scherptediepte, of depth of…

Dorus

Je kan ver van huis op walvissafari gaan, maar het kan ook anders. Want deze hele week zwom er een jonge bultrug in de haven van Den Helder. Wat een apart gezicht als die enorme rug zo dichtbij uit het water komt!




Het dier trekt het nodige bekijks en heeft het blijkbaar naar zijn zin. Iemand heeft verzonnen dat hij (of zij) Dorus mag heten.