Doorgaan naar hoofdcontent

Op pad voor een plaatje


 Schiessentümpel waterval bij Mullerthal,
Luxemburg (Canon EOS 450D, Tokina AF 12-24mm, 12mm,  f/14, 0.6s, ISO 100, HDR -1 1/3..0..+1 1/3).

En weer is er een blog bijgekomen over fotografie. Dit keer is het de mijne. Voor mij is dit een experiment. We hebben allemaal prachtige camera’s en onze harde schijven puilen uit van de foto’s. Maar wat doe je nu met al de plaatjes? Een van de leuke dingen is dat je ze kan delen over het internet. Daarom post ik mijn foto’s op Flickr en Facebook, maar toch wil ik meer. Waarom?

Op Flickr (of Picasa) staat je foto centraal en dat is goed. Het verhaal bij een serie foto’s blijft wat onderbelicht, maar daar valt mee te leven. Je wordt er goed gevonden door fotografen en afhankelijk van je eigen activiteit krijg je meer of minder feedback op je plaatjes. Er zijn discussiegroepen over jouw lens, jouw camera of andere onderwerpen. Je kan je plaatjes geotaggen zodat ze op een wereldkaart zijn te vinden. Als je foto’s erg goed zijn kan Flickr zelfs helpen om ze te verkopen. Honderd punten dus voor Flickr. Alleen krijg ik elke verjaardag weer die ene vraag: mail nog even dat linkje naar die foto’s van je.

Facebook wordt vooral door vrienden, familie en bekenden gezien. Maar het mist focus, je foto’s eindigen tussen statusupdates, ik-voel-me-goed uitingen en berichten over lekke banden en kapotte wasmachines. Qua techniek en toegankelijkheid vind ik dat Facebook nog wat achterloopt. Voor niet-standaard dingen is de user interface nogal houterig. Heb je wel eens geprobeerd een typefout te herstellen? Terugbladeren in de tijd duurt te lang. Met de Facebook Timeline wordt dat al wat beter, maar dat je voor een eigen timeline je mobiele nummer moet opgeven is natuurlijk bezopen. Alhoewel, als je een nieuwe wasmachine koopt zeur je ook niet over privacy? Maar het grootste minpunt vind ik dat Facebook het copyright overneemt van alles wat je plaatst. Je geeft dus het eigendom van je eigen foto’s uit handen – en daar heb ik geen zin in.

Op een weblog (of eigen website) kan je wat meer je gang gaan. Je kan je verhaal kwijt, ondersteund door foto’s. Je kan eens even terugbladeren naar dat leuke, grappige of boeiende blogje van toen. Naast je eigen foto’s kan je ook verwijzingen kwijt naar allerhande nuttige en/of leuke informatie. En als je het goed aanpakt wordt je weblog zo een aantekeningenboek dat je er ook zelf nog eens bijpakt. Een probleem is misschien wel dat je wat moeilijk wordt gevonden. Maar daar kan je wat aan doen met Facebook, Twitter of met een good old email bericht.

Goed, de keuze is gemaakt, ik wordt blogger! Wat kan je van me verwachten? Foto’s en verhaaltjes dus.  Ik merk dat de blogs die ik van anderen volg een sterke focus hebben. Mijn focus zal een mix zijn van natuur-, landschaps- en reisfotografie. Daarnaast wil ik wat blogjes gaan schrijven over zaken als compositie, gulden snede, high dynamic range (HDR) fotografie, hyperfocale focus en het noorderlicht.

Je kan je blijven verlekkeren aan blogs en tijdschriften, of wegmijmeren over die nieuwe camera of lens. Maar het geheim voor fotografie blijft dat je er lekker op uit moet trekken. Gewoon doen. Op pad voor een plaatje.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Poollicht in Nederland

* foto's aangevuld op 23-09-2017
Poollicht ontstaat bij veel zonneactiviteit. Het is nu 2017 en we zitten daarmee in het dal van een 11-jarige cyclus waarin de zonneactiviteit toe en afneemt. Gemiddeld zijn er ongeveer 7 kansen per jaar om in Nederland en België wat te zien. Maar in piekjaren kan het vaker zijn, zo werd er in Duitsland in 2012 wel 21 keer een melding gemaakt.

Waar en wanneer moet ik kijken?
Een paar dingen zijn belangrijk.
Planning vooraf: als de zon een plasmawolk uitstoot (een Coronal Mass Ejection of CME) dan duurt het nog een tot drie dagen voordat het bij de aarde aankomt en poollicht veroorzaakt. Houd hiervoor websites als spaceweather.com en swpc.noaa.gov in de gaten. Het WSA-Enlil model rekent door wanneer de zonnewind of CME de aarde treft.Als het zover is dat er wat te zien zou moeten zijn dan wordt dat aangegeven op websites als poollicht.info en poollicht.be.Op het noordelijk halfrond ontstaat poollicht in een dikke band rond de noordpool. Omdat Nederlan…

Hyperfocale afstand

Stel dat je een foto wilt maken van een landschap met veel diepte. Hoe vertel je dan aan je camera dat alles scherp in beeld moet komen?
Je kan natuurlijk het diafragma dichtknijpen. Maar een kleine lensopening (groot F-getal) laat weinig licht door en de sluitertijden zullen toenemen.  Soms is dat geen optie zoals bij low light fotografie (poollicht) of wanneer je bewegingsonscherpte wil voorkomen. Een ander nadeel van een kleine lensopening is dat stof op de sensor zichtbaar wordt. En ook al knijp je het diafragma dicht, je moet nog steeds ergens op scherpstellen.


Paard in het winterse landschap van Myvatn, IJsland. Het vlekje boven het paard is een stofje op de lens en zichtbaar wegens het diafragma van f/16. (Canon EOS 450D, EF-S 18-55mm kitlens, 55mm, f/16, 1/50s, ISO 100)
Er is een andere oplossing, en dat is hyperfocaal scherpstellen (niet te verwarren met een hypervocaal, dat is iemand die de hele dag zingt). De methode maakt optimaal gebruik van de scherptediepte, of depth of…

Dorus

Je kan ver van huis op walvissafari gaan, maar het kan ook anders. Want deze hele week zwom er een jonge bultrug in de haven van Den Helder. Wat een apart gezicht als die enorme rug zo dichtbij uit het water komt!




Het dier trekt het nodige bekijks en heeft het blijkbaar naar zijn zin. Iemand heeft verzonnen dat hij (of zij) Dorus mag heten.